Kıl Dönmesi Nedir?
Dünya Aids Günü ve Aids Hakkında

Bugün parasız eğitime karşı verilecek mücadelenin yol haritası, gasp edilen en yaşamsal ihtiyaçlarımızın karşılanması temelinde kapitalizm karşıtlığına evrilmek zorundadır. Öğrenci gençlik açısından mücadelenin temelleri genişlemekte ve onu işçi sınıfı ve emekçi kitle mücadelesiyle daha fazla yan yana getirmektedir. Bu sadece kapitalist sistem karşısında genel bir ezilme ve baskı altında tutulma durumundan değil, burjuvazinin yöneldiği saldırı halkalarının birbirini bütünleyen saldırılar olması itibariyle toplumun tüm emekçi kesimlerinin çıkarlarına karşıt olmasından kaynaklanmaktadır. Birleşik mücadelenin nesnel zemini bugün önceki süreçlere göre daha güçlüdür ve bir bütün olarak neo-liberal saldırılara karşı işçi, emekçi memur ve öğrenci gençlik kitleleri açısından ortak talepler etrafında mücadele yürütmenin olanakları olgunlaşmaktadır.

Toplumun proleterleşmesi, proletaryanın toplumsallaşması
Öğrenci gençlikte sınıfsal farklılaşma
Yaşamsal ihtiyaçlarımız tırpanlandıkça bu toplumsal tüm kesimlerde yoksulluk ve sefalet birikimini derinleştirmektedir. Öğrenci gençlik açısından ise; paralı eğitim saldırısının daha da derinleştirilmesi, toplumsal olarak artan mutlak yoksullaşmaya da bağlı olarak özellikle işçi emekçi çocuklarını henüz eğitim sürecindeyken çalışmaya itmektedir. Sadece har(a)ç paralarını ödemekle sınırlı olmayan çalışma zorunluluğu aynı zamanda yaşamın sürdürebilmesi için gerekli ihtiyaçların da karşılanmasına yöneliktir. Burada çalışma tıpkı işçideki gibi yaşamını sürdürebilmesi için bir zorunluluk halini almıştır. Öğrenci gençlik daha ders sıralarındayken kapitalizmin ücret kırbacıyla “eğitilmektedir”. Ve asıl “eğitim” budur ki, öğrenci için kapitalist sistem, özünde birbirini bütünleyen iki temel saldırıyı içinde barındırır: bir yandan eğitim sürecinin bütününe hakim olan burjuva ideolojisinin saldırılarıyla kapitalist yaşam tarzı (burjuva toplumunun) benimsetilmeye çalışılırken, bir yandan da eğitim ve diğer insani ihtiyaçların karşılanması için ücretli kölelik dayatılmaktadır. Kapitalist yaşam tarzı, aynı anlama gelmek üzere rekabetin ve bireyciliğin hakim hale getirilmesidir. Kısa yoldan para kazanma, cv’de denilen kendini patronlara pazarlama araçlarıyla yapılan kariyer hesapları, yaşamını daha iyi kılabilmek adına ahlaki değerlerin dahi hiçe sayılması, başkasının yenilgisinin kendisinin yengisi olacağı fikrinin içselleştirilmesi. Fırsatçılık, burjuva pragmatizminin giderek tüm toplumsal varoluş pratiklerini içermesi. Fakat daha da tehlikeli olanı kapitalist eğitim sistemi bilinçleri tam da burada teslim almaya çalışarak kendiliğinden bilinç sınırları içerisinde sistemin “değişmezliğini ve ebediliğini” öğretmektedir.

Bacasız fabrikaların “yakasız” işçileri
Bugün öğrenci gençlik içerisinde çalışan öğrencilerin sayısı hiç de az değildir ve günden güne artmaktadır. Öğrenci gençlik bugün artan oranda üretimin içine çekilmektedir. Bunu sadece meslek liselerindeki öğrencilerin fabrikalarda ve atölyelerde staj adı altında çalışmalarından dolayı söylemiyoruz. Üniversite öğrencileri de burs karşılığı okulda, ders zamanlarının dışında, part-time veya hafta sonu olmak üzere ağırlıklı olarak hizmet sektöründe çalışmaktadırlar. Artı-değer sömürüsünün ürtülü fakat en kazançlı şekli olan öğrencilerin projelerinin şirketler tarafından üniversite-sanayi işbirliği adı altında kullanılması, özel proje siparişleri vb. kafa emeği sömürüsünün öğrencilere doğru açılan yeni perdesidir. Çalışma sistemi esnek (düzenli olmayan, çağrıya bağlı çalışma) part-time olduğundan bu süreç öğrencinin kendisini ne öğrenci ne de işçi olarak hissedememesini, dolayısıyla da toplumsal konumunun farkına varmamasını koşulmamaktadır. Bir yandan okulda müşteridir, ama aynı okulda veya dışarıdaki çalışmada ucuz işgücüdür. Fakat nesnel olarak ücretli kölelik düzenin tam karşısındadırlar. Meslek lisesi öğrencilerinin ise daha “özel” bir durumu vardır bu açıdan. Onlar staj adı altında çalışmaya zorunlu olarak koşulmuştur. Haftanın üç günü fabrika ve atölyelerde üretim yapmaktadırlar ve öğrenci gençliğin bu kesimlerini üniversite veya düz liselilerden ayıran da bu toplumsal konumlanış biçimidir. Meslek liselilerini işçi-öğrenci olarak tanımlıyoruz.

Saldırılar öğrenciyi farklı şekillerde sisteme bağlamanın önemli araçlarındandır. Fakat aynı süreç, öğrenci gençlikte sınıfsal ayrışmayı belirginleştirirken işçi, emekçi çocukları ve mülksüzleşen orta sınıf çocukları içinde de sistem karşıtlığını mayalandırmakta ve tepki birikimini derinleştirmektedir. Bu kesimlerin yaşam koşullarının kötü olmasından kaynaklı olarak sisteme tepki duyması bugün yalnızca toplumsal konumlarının onlara toplumsal sorunlarla ilişki kurmakta sağladığı olanaklardan değil, aynı zamanda ekonomik olarak yoksullaşması ve artı-değer sömürüsü içerisine daha dolaysız olarak çekilmelerindendir. Bu açıdan öğrenci gençliğin sınıfsal-toplumsal farklılaşmasını kapitalizmin proleterleştirme süreci dolayımıyla düşünmek yanlış olmayacaktır. Hız kazanan ve derinleşen bu süreç, öğrenci gençliği de (öğrenci olunmasından kaynaklanan “özgün” özellikleri bir kenara bırakılmadan) proletaryaya doğru toplumsallaştırmaktadır.

Gençliğin, kapitalizmin içerisinden geçmekte olduğumuz gelişme aşamasında nasıl etkilendiğini birçok yönüyle ortaya koymamız gerekiyor.. Bu açıdan da örneğin çözülen aile yapısı içinde gençliği, kent yoksulları içinde gençliği, liselerde neo-liberal politikaların hem nasıl uygulandığı ve hem de bunun sonuçlarını, üniversitelerde ve MYO’larda yine lisedeki gibi bir bakış sağlamayı, gençliğin bugünkü toplumsallaşma ihtiyacını nasıl kanşıladığını birçok yönüyle ele almamız gerekiyor. Bizler bu açıdan bu dönüşüme daha yakından bakmayı ve toplam bir analiz geliştirmeye çalışıyorz.

Çalışmalarınızda özellikle ilginizi çekeceğini düşündüğüm iki yazıyı önermek istiyorum. Bunlardan birincisi: Ufuk Çizgisi dergisinde çıkan Devrimci Proletarya ve Kolektif İşçi Bilinci ve diğeri de Kent Yoksulları ve Kentin Değişen Yapısı yazıları.

Size bu açıdan öğrenci gençllik hareketini biraz daha yakından gözlemleyebilmeniz açısından birkaç makale hada örnermek istiyorum. Görüş ve önerilerinizi almak isteriz.

Bununla birlikte bizler Türkiye’de bir Öğrenci Sendikası için mücadeleyi başlattık ve bir yıldır Paralı Eğitim ve Diplomalı İşsizliğe karşı bir kampanya yürütüyoruz. Bu kampanya asıl olarak öğrenci sendikasının kurulması aşamasında bir birikim oluşturmayı ve bununla birlikte de öğrencilerde yepyeni bir temelde bir örgütlülük ihtiyacının da oluşturulmasına hizmet etmeyi hedefliyor. Sendika fikri henüz çok yeni.
Eğitimdeki toplam dönüşümün analizi konusunda sizinle daha yakından bir ilişki içinde olmayı ve bu konuda karşılıklı fikir alış-verişinde bulunmayı özellikle istiyoruz.
Bu mailimiz de bir giriş olsun. :)

http://www.komunarca.org/index.php?pg=1&p=43
http://www.komunarca.org/index.php?pg=1&p=45
http://www.komunarca.org/index.php?pg=1&p=46
http://www.komunarca.org/index.php?pg=1&p=34
http://www.komunarca.org/index.php?pg=1&p=437
http://www.komunarca.org/index.php?pg=1&p=484
http://www.komunarca.org/index.php?pg=1&p=595
http://www.komunarca.org/index.php?pg=1&p=657
http://www.komunarca.org/index.php?pg=1&p=841
http://www.komunarca.org/index.php?pg=1&p=1039

Yazılar belki biraz yükleme oldu ama, yine de faydalı olabiliceğini ve işinize yarayacağını düşünüyoruz.